براى خدا است و مقارن خشوع و خضوع و گريه و استغاثه است ، سزاوار است كه عمر زيادة از يك روز هم ، چون در حكم يك روز است ، از خشوع و خضوع خالى نباشد و جميع عباداتش به زيور خلوص محلَّى و از لوث كدورت مخلَّى باشد و به أغراض فاسده و منافيات كاسده ، ملوّث نباشد . هر گاه اين معنى ، مركوز خاطر كسى شد ، هر عملى كه مىكند محض از براى خدا مىشود و از فريب شيطان مصون و محفوظ مىگردد . قال رسول الله صلَّى الله عليه و آله : الدّنيا ساعة فاجعلها عبادة . مضمون اين كلام معجز اين است كه : دنيا يك ساعت است ، پس بگردان او را عبادت ، كه آن يك ساعت صرف عبادت شود ، چه ، هر چه از عمر گذشته ، معدوم و فانى است و آن چه آينده است ، معلوم نيست كه به او برسد ، يا نه . پس نيست عمر تو مگر ساعتى كه در آنى . پس آن يك ساعت را بايد غنيمت دانى و به غير عبادت صرف نكنى و به توبه و انابه گذرانى . و باب ذلك كلَّه ملازمة الخلوة بمداومة الفكرة . و رسيدن به اين سه مرتبهء عليا و درجهء قصوى ، ميسّر نيست و حاصل نمىشود ، مگر به دو چيز : يكى - ملازمت خلوت و گوشه گيرى و ترك اختلاط با ابناى روزگار ، چرا كه به حكم « الصّحبة تؤثّر » هر كه با هر كه محشور است ، خوى او و طبع او بر مىدارد . اگر خوب ، خوب و اگر بد ، بد . دوم - در فكر عاقبت بودن و از احوال موت و قبر و حساب و ساير احوال قيامت ، لمحه‌اى غافل نشدن . ببايد دانست كه اختيار خلوت و گوشه گيرى ، مورث فوايد عظيمه و منتج عوايد جسيمه است . از جمله قناعت و ترك فضول و طلب نكردن زيادتى معاش و فراغ خاطر ، كه از جملهء نتايج خلوت است ، مورث دوام فكر و عاقبت انديشى است . چنان كه مىفرمايد